Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

२३ ऑक्टोबर, २०१२

सुप्रिया जाधव : चार गझला





१.


प्रश्न ना दुर्लक्षिल्याचा,
राग येतो ठेचल्याचा.

रक्त गोठू दे हवेतर,
त्रास होतो पेटल्याचा.

दु:ख होते, दु:ख आहे
दे पुरावा सोसल्याचा.

तू असा पाहू नको ना;
भास होतो संपल्याचा.

कोण पश्चाताप होतो!
जन्म सारा रेटल्याचा.

मांडला अन मोडलाही;
खेळ झाला भोंडल्याचा.

हारल्यावरती समजते;
गर्व नडतो जिंकल्याचा.

गझल साक्षात्कार आहे
जीवनाला भेटल्याचा.

२.


जीवना हे तुझे काय व्हावे असे;
चार-चौघात झाले फ़ुकाचे हसे.

शैशवाचा पुन्हा माग काढू कसा;
सौख्य ना सोडते पावलांचे ठसे.

नाव ना घेतले मी उखाण्यातही;
पाळले शब्द माझे जसेच्या तसे.

वेदनेने नशीबास कुरवाळले;
सख्य नाही सुखाशी तसे फारसे.

बोलते, चालते, वागते मी अशी;
सौख्य भरते घरी रोज पाणी जसे.

वास्तवाने असा जीव खंतावला;
आठवांनी धरावे पुन्हा बाळसे.

घोकल्याने कुठे दु:ख होते कमी?
ना सुगंधी, उगाळा किती कोळसे.

तृप्त व्हावी जशी चातकाची तृषा;
भेटण्याने तुझ्या वाटते हायसे.

पारदर्शीपणा आण शब्दांमधे;
शेर व्हावे मनाचे जणू आरसे.


रेखाचित्र : प्रकाश बाल जोशी

३.


जीवना रे कसा डाव जिंकायचा?
काफिला वेदनेचा न संपायचा.

हे न वाटे बरे, ते न वाटे खरे;
जीव एका ठिकाणी न गुंतायचा.

हाद-यांनी ह्र्दय रोज भेगाळते;
काळजाचा तडा रोज लिंपायचा.

स्वाभिमानीपणाला मुरड घालुनी;
समजुतीचा सडा रोज शिंपायचा.

गाडते मीच माझ्या मनाचे मढे;
प्रेत चाले पुढे, प्राण फुंकायचा.

कागदांना किती हे वजन लावले;
ऐनवेळी कुठे कोण शिंकायचा?

राजरस्ता कधी का विचारी कुणा;
कोण थुंकायचा? कोण भुंकायचा?

४.


नको जाणण्याचा खटाटोप आता;
करु यातनांचा समारोप आता.

तुला पाहता मी तुझी होत जाते;
जणू लाजही पावते लोप आता.

नजर-कैद अथवा उमर-कैद होवो;
तुझे मान्य सारेच आरोप आता.

सुन्या वर्तमानास गोंजारताना;
तुझ्या आठवांचा घडे कोप आता.

सुसंवाद कुठला?... विसंवाद नुसता;
कुशी पालटोनी उगा झोप आता.

असे माळ खडकाळ झाले मनाचे;
फ़ुलावे कसे प्रीतिचे रोप आता?

सख्या भेट ही शेवटाली ठरावी ...
तुझी सर्व दु:खे मला सोप आता

नको डाव मांडू पुन्हा तू नव्याने;
'प्रिया' वेळ झाली गं,.आटोप आता!

गझलकडे वळा ! - भालचंद्र नेमाडे

‘‘सध्या मुक्तछंदाच्या वापराने मराठी कवितेला दारिद्र्य आले आहे. म्हणूनच एकाचवेळी विविध विषय समर्थपणे पोहोचवणा-या व वृत्तसौंदर्याने नटलेल्या गझल प्रकाराचा स्वीकार-अंगिकार मराठी भाषेला आवश्यकच ठरणार आहे’’ - असे उद्गार सुप्रसिद्ध साहित्यिक भालचंद्र नेमाडे यांनी मुंबई विद्यापीठात गझल प्रकारावर झालेल्या परिसंवादाच्या अध्यक्षपदावरून काढले. (वृत्त - महाराष्ट्र टाइम्स, दि.७-४-२००४)

Ghazal in English :


English
- Chandrani Chatterjee / Milind Malshe

डॉ.श्रीकृष्ण राऊत : गझल सादर करताना

तुझ्या गुलाबी ओठांवरती : रफिक शेख

नामवंत सिने दिग्दर्शक राजदत्तजी ‘गझलकार’ सीमोल्लंघन विशेषांकाबद्दल बोलताना :

प्रख्यात समाज सेविका सिंधुताई सपकाळ

प्रख्यात समाज सेविका सिंधुताई सपकाळ
सीमोल्लंघन २०११ चे प्रकाशन करताना

  © Blogger templates Newspaper III by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP