Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

२३ ऑक्टोबर, २०१२

अरुण (शुभानन चिंचकर) : दोन गझला







झुकवली ती मान मी, जी ताठ होती;
हाय, माझ्याशीच अंती गाठ होती.

मी कुठे पुसले, मला का टाळले तू?
कारणे सारी मला ती पाठ होती.

केवढी दूरी तुझ्यामाझ्यात होती;
नाव मी बुडतीच अन तू काठ होती.

केवढी तू शूर अन दिलदार होती;
घाव जेथे घातले ती पाठ होती.

'अरुण' नाही खंत त्या ताटातुटीची;
माहिती होतेच, ती निरगाठ होती!


२.

वसंत माझा सरून गेला;
हरेक पक्षी उडून गेला.

बघून माझी उजाड खोपी;
उनाड चंदा हसून गेला.

मढ्याप्रमाणे निजे भुकेला;
यमा कसा तू फसून गेला.

उरात ज्याच्या दया न माया;
जगात या तो तरून गेला.

निवांत घे तू छळून दु:खा;
सुखा, मघा तू छळून गेला!

कसा 'अरुण' तू जगानिराळा;
स्वत:स जो विस्मरून गेला!

गझलकडे वळा ! - भालचंद्र नेमाडे

‘‘सध्या मुक्तछंदाच्या वापराने मराठी कवितेला दारिद्र्य आले आहे. म्हणूनच एकाचवेळी विविध विषय समर्थपणे पोहोचवणा-या व वृत्तसौंदर्याने नटलेल्या गझल प्रकाराचा स्वीकार-अंगिकार मराठी भाषेला आवश्यकच ठरणार आहे’’ - असे उद्गार सुप्रसिद्ध साहित्यिक भालचंद्र नेमाडे यांनी मुंबई विद्यापीठात गझल प्रकारावर झालेल्या परिसंवादाच्या अध्यक्षपदावरून काढले. (वृत्त - महाराष्ट्र टाइम्स, दि.७-४-२००४)

Ghazal in English :


English
- Chandrani Chatterjee / Milind Malshe

डॉ.श्रीकृष्ण राऊत : गझल सादर करताना

तुझ्या गुलाबी ओठांवरती : रफिक शेख

नामवंत सिने दिग्दर्शक राजदत्तजी ‘गझलकार’ सीमोल्लंघन विशेषांकाबद्दल बोलताना :

प्रख्यात समाज सेविका सिंधुताई सपकाळ

प्रख्यात समाज सेविका सिंधुताई सपकाळ
सीमोल्लंघन २०११ चे प्रकाशन करताना

  © Blogger templates Newspaper III by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP